Tarihi Çarpıtmalar ve “Pontus Soykırımı” İddiaları: Gerçekler Neyi Gösteriyor?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Tarihi Çarpıtmalar ve “Pontus Soykırımı” İddiaları: Gerçekler Neyi Gösteriyor?, Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemi ve Birinci Dünya Savaşı’nın ardından yaşanan çöküş, pek çok trajik olaya sahne olmuştur. Ancak, imparatorluğun tüm halklarını etkileyen bu olaylar, ne yazık ki sıklıkla çarpıtılarak, dar görüşlü milliyetçi ve dini amaçlar uğruna tarihsel bağlamından koparılmaktadır.

Yunanistan’ın “Pontus Soykırımı” Kampanyası ve Türkiye’ye Karşı Provokasyon

1990’lı yılların başından bu yana Yunan devleti, bir soykırım teşkil ettiğini iddia ettiği “Pontus (Rum) Sorununu” uluslararası kamuoyunun dikkatine sunmak için aktif bir kampanya yürütmektedir. Bu kampanya doğrultusunda Yunan Parlamentosu, 19 Mayıs’ı “Pontus Soykırımı” anma günü olarak belirlemiştir. Bu karar, 19 Mayıs’ın Millî Mücadele döneminin (1919-1922) başlangıcını simgelemesi ve önemli bir ulusal gün olması nedeniyle Türkiye’ye karşı yapılmış açık bir provokasyon olarak değerlendirilmektedir.

Çarpıtılan Nüfus Verileri: Ermeni, Süryani ve Pontus İddiaları

Ermeni ve Süryani soykırımı iddialarına benzer şekilde, Pontus soykırımı iddiaları için kullanılan savlar esasen bu gruplara ait nüfus verilerinin çarpıtılmasına dayanmaktadır. Bu çarpıtma, daha geniş bir uluslararası kitleye ulaşmayı amaçlayan sansasyonel bir anlatıya temel oluşturmak adına yapılmaktadır.

• Ermeni Anlatısı: 1915-1916 yıllarında savaş zamanı yapılan sevk ve iskân sırasında 1,5 milyon Osmanlı Ermenisinin öldürüldüğü iddia edilmektedir. Ancak, 1914 yılında imparatorluktaki Osmanlı Ermenilerinin toplam nüfusunun 1,6 milyon olduğu bilinmektedir. Savaştan sonra Osmanlı’dan göç eden yaklaşık 870.000 Ermeni mülteci ve imparatorluk içinde yaşamaya devam eden 280.000’den fazla Ermeni olduğu düşünüldüğünde, toplam kayıpların (toplumlar arası çatışma, kıtlık, salgın hastalıklar ve doğal etkenler dahil) 300 ila 600.000 arasında olduğu tahmin edilmektedir.
• Süryani Anlatısı: Birinci Dünya Savaşı sırasında 700.000’den fazla Süryani’nin yok etme amaçlı bir harekât sırasında öldürüldüğü iddia edilmektedir. Ancak Amerikalı uzman David Magie’nin 1919 Paris Barış Konferansı’nda “oldukça tarafsız” olarak değerlendirilen verilerine göre, Osmanlı’daki toplam Süryani nüfusu 275.000’di. Bu da “700.000 Süryani’nin öldürüldüğü” iddiasının gerçeklikten uzak olduğunu göstermektedir.
• Pontus Anlatısı: “Pontus Soykırımı” iddiasının merkezinde de bölgedeki Rum nüfusuyla ilgili nüfus verilerinin çarpıtılması yatmaktadır. Yunan devleti 350.000’den fazla kişinin kasıtlı olarak öldürüldüğünü iddia etmektedir. Ancak, Yunan tarihçiler P.M. Kitromilides ve A. Alexandris, “Doğu ve Batı Pontus bölgelerindeki” toplam Rum nüfusunun yaklaşık 480.000 olduğunu tahmin etmektedir. Amerikalı tarihçi ve demografi uzmanı Profesör J. McCarthy ise bu bölgedeki Yunan nüfusunun yaklaşık 390.000 olduğunu hesaplamıştır. Bu savaş öncesi toplam Rum nüfusunun yaklaşık 200.000’i Rusya’ya kaçarken, 183.000’i Türkiye ile Yunanistan arasındaki nüfus mübadelesi kapsamında Yunanistan’a yerleşmiştir. Bu rakamlar, Yunan devletinin 350.000’den fazla Pontus Rumunun öldürüldüğü iddiasının kanıtlanmasının ve doğrulanmasının mümkün olmadığını ortaya koymaktadır.

Osmanlı Müslümanlarının Acıları Göz Ardı Ediliyor

Bu üç soykırım anlatısının hepsinde en rahatsız edici olan şey, aynı savaş koşullarında ve aynı dönemde hayatını kaybeden Osmanlı Müslümanlarının hiçbir şekilde dikkate alınmamasıdır. Bu dönemde ve aynı coğrafi bölgelerde en az 2,5 milyon Müslüman sivil hayatını kaybetmiştir. Artık sıklıkla “Hristiyan Soykırımı” söylemi çatısı altında bir araya getirilen bu üç anlatıyı birleştiren şey, Türklere karşı gösterilen pervasız düşmanlık ve onların acılarının değersizleştirilmesidir. Bu kampanyalar, Osmanlı Müslümanlarına karşı işlenen korkunç suçları şiddetle inkâr etmekte ve Ermeni, Süryani ve Rumların (yani “Hristiyanların”) tamamının tümüyle masum ve çaresiz olduğunu öne sürmektedir.

Lozan Antlaşması ve Yunanistan’ın Sorumluluğu

Bu bağlamda, 1923 yılında imzalanan ve Türkiye ile Yunanistan arasındaki savaşı resmen sona erdiren Lozan Antlaşması’nın 59. Maddesi hatırlatılmalıdır. 59. Madde, Yunan devletinin önceki dönemde yaşanan kırımlardaki suçunu ve sorumluluğunu açıkça ortaya koymaktadır: “Yunanistan, savaş yasalarına aykırı olarak Anadolu’da Yunan ordusunun ya da yönetiminin eylemlerinden doğan zararların onarımı yükümünü tanır.”

Ne var ki, Yunanistan uluslararası bir antlaşma nezdinde Anadolu’da gerçekleştirdiği büyük yıkımın ve işlediği sayısız suçun kabahatini ve sorumluluğunu geçmişte kabul etmiş olmasına rağmen, günümüzde asılsız soykırım suçlamalarında bulunmaya cüret etmektedir. Bu durum, Yunan devlet yapılanmasında ve yönetici kadrolarında tedirgin edici bir ahlak eksikliğine işaret etmektedir.