İklim Tamkan’dan “Élégie”: Bir Ezginin Peşinde Barış ve Birlikte Yaşam Çağrısı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İlk kez duduk ve vokal eşliğinde Diyarbakır ve Batman konserlerinde seslendirdiği eseri daha sonra yakın bir Ermeni dostuna çalan İklim Tamkan, aldığı “Sen bu ezgiyi nereden biliyorsun?” sorusuyla müzik aracılığıyla derin bir dostluğun kapısını araladı. Dink ve Tovmasyan gibi barış savunucusu ailelerin de dahil olduğu bu tanışıklık, sanatçının hayatında daimi bir bağa dönüştü.

Onlarca yıldır bu eseri yalnızca değerli bir piyanist olan oğlunun yorumundan dinleyen yazar Takuhi Tovmasyan, yıllar sonra aynı eseri evinin konuğu olan piyanist İklim Tamkan’dan dinlediğinde derinden etkilendi. Tamkan’ın yorumuyla yeniden hayat bulan eser, ailenin belleğinde güçlü bir ortaklık yarattı. Kaydın kapak fotoğrafı da bu yolculuğun yaşandığı Tovmasyan’ın evinde, kalabalık bir aile sofrasında çekilen bir kareden seçildi. Dayanışmayı, hafızayı ve birlikte yaşamı simgeleyen bu fotoğraf, müziğin görsel bir hafıza parçası olarak öne çıkıyor.

Bir Ezginin Peşinde Hafızayla Yüzleşme

Arno Babajanian’ın melodilerinde vaktiyle susturulmuş, yüzyılın derin acılarından süzülüp gelen bir sesin yankısı dolaşır. Babajanian’ın “Élégie”si, geçmişin susturulmuş seslerini bugüne taşıyan bir ağıt. Sayat Nova’nın halk ezgilerinden beslenen bu eser, Aram Khachaturian’ın anısına adanırken aynı zamanda bir toplumsal belleğin ifadesine dönüşüyor.

Hoşgörü ve Bir Arada Yaşamak

İklim Tamkan, yorumuyla bu melodiyi yalnızca bir piyano eseri olarak değil, barış, hoşgörü ve birlikte yaşama çağrısı olarak sunuyor. Sanatçı, geçmişle sessiz bir yüzleşme gerçekleştirmeyi hedeflerken, sanatın en incelikli gücüyle unutturulmak isteneni zarifçe görünür kılıyor.

Eseri yayımlarken tüm ezilen halklara, mücadelesini müziğiyle sürdüren sanatçılara ve bir arada yaşama kültürüne atıfta bulunan İklim Tamkan, “Élégie” ile hoşgörü ve dayanışmayı yeniden hatırlatıyor.

İklim Tamkan’ın Mesajı

Sanatçı, kaydın yayımlanmasını şu sözlerle dile getiriyor:

“Bu eser, müziğin diliyle hoşgörünün, barışın ve bir arada yaşamanın zenginliğini; geçmişin acılarıyla yüzleşmenin asil cesaretini dile getirmektedir. Bu kayıt, barış uğruna emek vermiş, iz bırakmış ve hatıraları ebediyen yaşayanların aziz hatıralarına ithaf edilmiştir.”