Çocuklar Sosyal Medyanın Görünmez Kurbanları: Bir Psikolojik İstismar Analizi

Sosyal medyada çocukların kullanılmasına ilişkin endişelerini dile getiren Psikiyatrist Prof. Dr. Nevzat Tarhan, bir çocuğun gelişim amacı dışında, sırf teşhir amacıyla kullanılmasının "teşhircilik" olarak tanımlandığını ve bunun psikolojik bir sapkınlık olduğunu söyledi. Prof. Dr. Tarhan, “Bence bu tarz durumlar, ‘çocuk istismarı’ kapsamında incelenmelidir. Böyle bir durumda çocuk istismarı olup olmadığı bilirkişi tarafından incelenir. Eğer çocuk istismarı varsa uyarı cezaları, para cezaları olur.

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Üsküdar Üniversitesi Kurucu Rektörü, Psikiyatrist Prof. Dr. Nevzat Tarhan, özellikle ebeveynler tarafından yapılan ve öznesi çocuk olan sosyal medya paylaşımlarının ardındaki psikolojik riskleri derinlemesine analiz etti. Tarhan, masum bir eğlence gibi görünen bu davranışların, çocukların ruh sağlığında kalıcı hasarlar bırakabileceğini ve hatta yasal bir boşluk olan çocuk istismarı vakalarına yol açabileceğini belirtiyor.

Gösteriş Toplumunun Yeni Normu: ‘Görünüyorum, O Halde Varım’

Prof. Dr. Tarhan’a göre, sosyal medyada sürekli çocuk fotoğrafı ve videosu paylaşmak, 0-6 yaş arası çocuklarda hayatın normal bir parçası gibi algılanıyor. Ebeveynlerinin rol model olduğu bu dönemde çocuklar, “Fiziksel görünümüm iyiyse değerliyim,” ve “Sosyal medyada varsam değerliyim,” gibi yanlış değer yargıları ediniyor. Bu durum, çocukları derin ilişkilerden uzak, yüzeysel ve benmerkezci bir hayata yöneltiyor.

Tarhan, bu çocukların ileride narsistik kişilik bozukluğu adayı olduğunu ve bu durumun günümüzdeki en önemli depresyon, intihar ve madde bağımlılığı sebeplerinden biri olduğunu vurguladı. Ebeveynlerdeki **”görünür olmak fetişizmi”**nin, çocuklarda sürekli övgü ve onay arayışına neden olduğunu ve bu doyumsuzluğun onları manipülasyona açık, savunmasız bireyler haline getirdiğini belirtti.

Çocuğun Rızası Yok: Bu Bir İstismardır!

Prof. Dr. Tarhan, çocuk videolarının bir süre sonra çocukta “Annem babam bunu benim için değil, başkaları için yapıyor” düşüncesini oluşturduğunu ve bunun anne-çocuk ilişkisini temelden bozduğunu ifade etti. “Bu bir çocuk istismarıdır, yasal boşluk var” diyerek, yasal düzenlemelerin aciliyetine işaret etti. Bir çocuğun görüntülerini rızası olmadan paylaşmanın, özellikle çocuk büyüdüğünde bir istismar vakası olarak değerlendirilebileceğini söyledi.

Tarhan, bu davranışı ağır bir dille “medya maymunu” yapmak olarak tanımladı ve bir çocuğun mahrem anlarının teşhir edilmesinin, psikolojik bir sapkınlık olduğunu dile getirdi. Çocukların ticari bir meta veya pazarlama malzemesi gibi kullanılamayacağını, bu yaklaşımın insani olmadığını vurguladı.

Sosyal Medya Bağımlılığı: Davranışsal Bir Hastalık

Sosyal medya bağımlılığını “davranışsal bağımlılık” olarak tanımlayan Tarhan, bunun madde bağımlılığıyla benzer kriterlere sahip olduğunu belirtti: planlanandan fazla kullanmak, onsuz kendini kötü hissetmek ve günlük yaşamı bozmak. Sosyal medya platformlarının insanları özne değil, birer nesne haline getirdiğini ve ailelerin farkında olmadan çocuklarına kullanılmayı öğrettiğini söyledi.

Prof. Dr. Nevzat Tarhan, ailelerin ölçülü ve abartısız paylaşımlar yapabileceğini, ancak mahremiyeti zedeleyen ve çocuğun rızası olmayan içeriklere karşı dikkatli olmaları gerektiğini sözlerine ekledi. Çünkü “çocuk için istismar demek, mahremiyetin bozulması demektir.”